Thessaloniki Documentary Festival
 
tdf.filmfestival.gr
           



 Διεθνές Διαγωνιστικό
 Εκτός Συναγωνισμού
 Aνοιχτοί Oρίζοντες
 2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι'αυτήν
 Eιδικές προβολές
 Ταινίες Έναρξης και Λήξης
 Αντι/Κατοπτρισμοί
 Film Forward
 Round Midnight
 Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 2016
 Mατιές στα Bαλκάνια
 Αφιερώματα
 Bραβείο LUX Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου
 Νεανική Οθόνη
 40 χρόνια – Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου

Σκηνοθεσία
Φιλίπ Γκραντριέ

Φιλμογραφία
(επιλεκτική) 
1974 Via la vidéo
1982 Une Génération
1983 Pleine Lune
1984 Grandeur nature
1985 Long Courrier
1996 Back to Sarajevo
1999 Sombre
2002 La Vie nouvelle
2007 Putting Holes in Happiness (music video for Marilyn Manson)
2007 Met
2007 L’Arrière-Saison
2008 Un Lac
2011 Il se peut que la beauté ait renforcé notre résolution: Masao Adachi
2012 White Epilepsy
2015 Meurtrière
2015 Malgré la nuit

Βιογραφία
Η δουλειά του Φιλίπ Γκραντριέ καλύπτει πολλά πεδία των κινητικών οπτικών τεχνών: ταινίες μεγάλου μήκους, πειραματική τηλεόραση, βίντεο αρτ, ντοκιμαντέρ, εγκαταστάσεις σε μουσεία και γκαλερί. Το αντισυμβατικό του όραμα τον οδηγεί πέρα από το όρια οποιουδήποτε αντικειμένου με το οποίο καταπιάνεται. Το αποτέλεσμα είναι ένα πραγματικά ριζοσπαστικό σινεμά, που επανεπινοείται διαρκώς. Οι τρεις πρώτες του μεγάλου μήκους ταινίες Σκοτάδι (1998, Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο), Μια νέα ζωή (2002) και Μια λίμνη (2009, Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο τμήμα Orizzonti του Φεστιβάλ Βενετίας) είναι ενδεικτικές της ενδελεχούς διερεύνησής του της εικόνας, του ήχου και των αφηγηματικών δομών, που στόχο έχει να εμπλέξει τον θεατή ψυχολογικά μέσω της συναισθησίας. Από το 2005, προγραμματίζονται συχνά αφιερώματα στο έργο του σε πολλά φεστιβάλ. Τον Οκτώβριο του 2013, το Μουσείο Whitney Αμερικανικής Τέχνης στη Νέα Υόρκη παραχώρησε στον Γκραντριέ «λευκή επιταγή» στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Walls and Bridges. Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο, έχει κάνει πολλές δημοσιεύσεις. Έχει διδάξει επίσης στο φημισμένο πανεπιστήμιο La Fémis και ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013.

Φιλίπ Γκραντριέ

Φόνισσα / Φιλίπ Γκραντριέ

Σ’ αυτό το δεύτερο μέρος της τριλογίας για την ανησυχία (σε συνέχεια της Λευκής επιληψίας), η μόνη πηγή φωτός που ακτινοβολεί στην οθόνη είναι το γυμνό ανθρώπινο σώμα. Η επιφάνειά του, όλο κόκαλα και μυς, σφίγγεται και πάλλεται σε φρενήρεις ρυθμούς. Όσο πιο ζωντανό μοιάζει το είδωλο, τόσο πιο βαθιά νιώθει τη θνητότητά του ο θεατής, που ανάμεσα στους σπασμούς διακρίνει τις δυνάμεις που δεν μπορεί να ελέγξει. Εμπνευσμένο από το Das Ding του Χάιντεγκερ, αυτό το «πράγμα» είναι «παράλογο... γκροτέσκο... άγριο... εκστατικό... διεστραμμένο... έξαλλο... δολοφονικό. Αλλά πρώτα απ’ όλα, είναι ακούσιο».


Σκηνοθεσία:Φιλίπ Γκραντριέ
Σενάριο:Philippe Grandrieux
Διεύθυνση Φωτογραφίας:Philippe Grandrieux
Μοντάζ:Philippe Grandrieux, Corinne Thevenon
Ήχος:Philippe Grandrieux
Μουσική:Ferdinand Grandrieux
Με τους:Emilia Giudicelli, Vilma Pitrianite, Helene Rocheteau, Francesca Ziviani
Παγκόσμια εκμετάλλευση:Epileptic annicklemonnier@free.fr epilepticfilmbookmusic.com
Παραγωγός:Annick Lemonnier
Παραγωγή:Epileptic
Χώρα Παραγωγής:Γαλλία
Φορμά:Έγχρωμο
Διάρκεια:63'
Έτος Παραγωγής:2015
Πρόγραμμα Προβολών
ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ:Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016 - 13:30 | ID:523
Επιστροφή
Χορηγοί



 Αναζήτηση
Θέματα  
Σκηνοθέτης
Ταινία