Thessaloniki Documentary Festival
 
tdf.filmfestival.gr
           




2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι'αυτήν

Πέντε γυναίκες σκηνοθέτες. Πέντε ιστορίες με γυναίκες ηρωίδες στο κέντρο τους. Πέντε «γυναικείες ταινίες» λοιπόν; Θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε αν κάποιος μπορούσε να μας εξηγήσει τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Γιατί λοιπόν ένα ξεχωριστό τμήμα; Διότι, αν θέλετε, ο μόνος τρόπος για να ανακαλύψεις ότι η λέξη «γυναικείο» δεν έχει ιδιαίτερο νόημα ως επιθετικός προσδιορισμός στη λέξη σινεμά, είναι να δοκιμάσεις να εξετάσεις πώς μια τέτοια ιδέα εφαρμόζεται σε συγκεκριμένα παραδείγματα. Και γιατί, όπως έχει πει η Τζέιν Κάμπιον, οι γυναίκες «αντιπροσωπεύουν τον μισό πληθυσμό της γης –κι έχουν γεννήσει όλο τον κόσμο. Δίχως τις γυναίκες να γράφουν και να σκηνοθετούν, οι υπόλοιποι από εμάς δεν θα μάθουν ποτέ όλη την ιστορία». Ας δοκιμάσουμε να τη δούμε λοιπόν. Πέρα από ταμπέλες.

1.  Γιος σου δεν είμαι / Άννα Μουιλαέρτ, Βραζιλία
2.  Κάποιες γυναίκες / Κέλι Ράικαρτ, ΗΠΑ
3.  Λάιλα Μ. / Μάικε ντε Γιονγκ, Ολλανδία - Βέλγιο - Γερμανία - Ιορδανία
4.  Μέχρι να νυχτώσει / Ανότσα Σουιτσακόρνπονγκ, Ταϊλάνδη - Ολλανδία - Γαλλία - Κατάρ
5.  Μητέρα / Κάντρι Κέουσαρ, Εσθονία

Το αφιέρωμα υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.

Χορηγοί



 Αναζήτηση
Θέματα  
Σκηνοθέτης
Ταινία