english αρχική επικοινωνία πλοήγηση συνδέσεις        Επιστροφή στο www.filmfestival.gr  
 Επίσημο Διεθνές Πρόγραμμα
 Ημέρες Ανεξαρτησίας
 Ελληνικές Ταινίες
 Ματιές στα Βαλκάνια
 Focus

Ημέρες Ανεξαρτησίας

Αν η μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, πιστεύω ότι η φετινή αφίσα του τμήματος θα κάλυπτε άνετα τις 600 και κάτι που θα ακολουθήσουν. Αφού όμως τα «εικαστικά» δεν επιτρέπονται στον κατάλογο...Φτάνοντας λοιπόν αισίως στην τρίτη μας χρονιά, φανταζόμαστε το φετινό πρόγραμμα με τους όρους ενός φανζίν, ενός ειδικού ετήσιου τεύχους. Είναι μια επιλογή που φανερώνει κάτι για το πώς λειτουργούν οι «Ημέρες Ανεξαρτησίας», ένα τμήμα που αγαπάει πολύ τη φιλοσοφία του «κάντο μόνος σου», το θρυλικό «do-it-yourself» (DIY) που γίνεται πάλι «μόδα». Εμείς εδώ δεν πιστεύουμε ότι έπαψε ποτέ να είναι, αφού δε γνωρίζουμε και κάποιον άλλον τρόπο για να κάνεις κάτι.

Κάπως έτσι, ας πούμε, τριάντα χρόνια πριν, ο σπουδαίος Τζον Σέιλς έκανε με μερικούς φίλους και ελάχιστα χρήματα το θρυλικό Return of the Secaucus 7. Στους δικούς μας «Νέους Αμερικανούς», συναντάμε μια άλλη γενιά από σκηνοθέτες, όπως ο Τζο Σουόνμπεργκ ή ο Κρέιγκ Ζομπέλ, που έχουν μεγαλώσει στο τέλος των μεγάλων αφηγήσεων, αλλά εξακολουθούν να διασώζουν στο ακέραιο το πνεύμα της ανεξαρτησίας, αφηγούμενοι τις δικές τους μικρές ιστορίες. Σκηνοθέτες που, όπως η Ράι Ρούσο-Γιάνγκ που συμμετέχει στο επίσημο διαγωνιστικό ή οι παλιοί μας γνώριμοι Άντριου Μπουτζάλσκι και οι Μαρκ και Τζέι Ντουπλάς, αποτελούν μια μεγάλη παρέα, όπως θα διαπιστώσετε αν προσέξετε τα credits των ταινιών τους.

Μια ανάλογη παρέα γράφει ιστορία και στη Μαλαισία, όπου το ψηφιακό μέσο έχει αναδείξει μια νέα γενιά σκηνοθετών που σαρώνουν τα διεθνή φεστιβάλ. Πέρυσι συστήσαμε τον Γιούχάνγκ Χο· φέτος θα γνωρίσετε τη σπουδαία Γιασμίν Αχμάντ με το πλήρες έργο της και τη νεότατη Ταν Τσούι Μούι, θριαμβεύτρια στο φετινό Φεστιβάλ του Ρότερνταμ. Η δεύτερη περιοχή που μας βασάνισε ευχάριστα φέτος δεν είναι άλλη από την Αργεντινή. Υπήρξαν 7-8 εξαιρετικές ταινίες που φώναζαν για ένα σχετικό αφιέρωμα και, από την άλλη, ελάχιστος χώρος.Δικαιωματικά λοιπόν, η φετινή εκδοχή του «Κάποιος να τους προσέχει» είναι αφιερωμένη στις νέες φωνές του αργεντίνικου σινεμά, με τρεις ταινίες ολότελα διαφορετικές μεταξύ τους. Από το ξεκαρδιστικό Αστέρια, που θα ζήλευε ο Κρίστοφερ Γκεστ, στη ρεαλιστική παρατήρηση του Ληστή, μέχρι το λεπτοδουλεμένο γυναικείο πορτρέτο του Ενκαρνασιόν.

Η στιγμή ήταν φέτος εξαιρετική και για να παρουσιάσουμε αναδρομικά τη δουλειά του Λι Τσανγκ-ντονγκ, ενός παλιού γνώριμου της Θεσσαλονίκης από την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, Πράσινο ψάρι το 1997. Το εκπληκτικό Κρυφή ηλιαχτίδα τον βρίσκει στο απόγειο της καριέρας του και ταυτόχρονα σηματοδοτεί τη στροφή του σε μια ακόμη πιο μινιμαλιστική γραφή. Με το ίδιο σκεπτικό πιστεύουμε ότι έχει έρθει και το πλήρωμα του χρόνου για να παρουσιάσουμε το έργο του άγνωστου Μίκιο Ναρούσε, που επιτέλους αρχίζει να ξαναεμφανίζεται δειλά-δειλά, με επανεκδόσεις μερικών από τα αριστουργήματά του.

Μετά απ’ όλα αυτά, είναι προφανές ότι στο «Τεύχος 3» η Ασία και η Λατινική Αμερική μονοπωλούν το ενδιαφέρον, κάτι που είναι φανερό και στην επιλογή των δεκαοκτώ ταινιών του ID-07, όπου περισσότερες από τις μισές είναι δημιουργίες πρωτοεμφανιζόμενων. Επιτρέψτε μου εδώ να σημειώσω την επιστροφή στη Θεσσαλονίκη του Μπριγιάντε Μεντόζα, που γνωρίσατε πριν από δύο χρόνια με τον Μασέρ και ο οποίος πλέον έχει εξελιχθεί σ’ ένα σκηνοθέτη πρώτης γραμμής, όπως θα διαπιστώσετε με το Υιοθετημένο παιδί· καθώς και τη μεγάλη έκπληξη της χρονιάς Κους-κούς με φρέσκο ψάρι του Αμπντελατίφ Κεσίς. Όσο για τις Ειδικές Προβολές, μοιάζουν περισσότερο με συναυλιακές βραδιές, με τίτλους όπως το Lou Reed’s Berlin και το ολοκαίνουργιο ντοκιμαντέρ Joy Division του Γκραντ Γκι. Σ’ αυτές συμπεριλαμβάνεται και η απόπειρά μας να παρουσιάσουμε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό έναν άγνωστο πρωτοπόρο του DIY σινεμά. Να που επιστρέψαμε στην αρχική συζήτηση! Ο Έιμος Πόου συμπληρώνει 30 χρόνια παρουσίας, ανάμεσα στο ντεμπούτο του Κενή γενιά –έναν χειροποίητο (γυρίστηκε σε super 8 και ο ήχος μπήκε μετά, ασύγχρονα) φόρο τιμής στο νεοϋορκέζικο Νo Wave– και στο τρίωρο Empire II (αναφορά στο Empire του Άντι Γουόρχολ), που προβάλλουμε σ’ ένα ξεχωριστό χώρο. Το Empire II δεν είναι ακριβώς μια ταινία, αλλά περισσότερο ένα οπτικοακουστικό ποίημα αφιερωμένο στη Νέα Υόρκη, με πρωταγωνιστή το Empire State Building.Tο συνοδεύουν ανέκδοτα ποιήματα της Πάτι Σμιθ, στίχοι του Τζίμ Κάρολ και πολλά τραγούδια και, δεν το κρύβουμε, αποτέλεσε με διάφορους τρόπους σπουδαία πηγή έμπνευσης για τις φετινές «Ημέρες Ανεξαρτησίας».

Λευτέρης Αδαμίδης
Διευθυντής προγράμματος, «Ημέρες Ανεξαρτησίας»


Masterclasses
John Malkovich
132KB
Αlfonso Cuaron
157KB
David Strathairn & Chris Cooper
161KB
Diego Luna – Pablo Cruz
179KB
Joe Swanberg
160KB
John Sayles
185KB
Danny Glover
167KB
Jim Gianopulos
179KB
Internet Blogs
225KB

Industry Centre
Agora

Balkan Fund

Crossroads

Salonica Studio


 Αναζήτηση
Θέματα  
Σκηνοθέτης
Ταινία



ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ