english αρχική επικοινωνία πλοήγηση συνδέσεις        Επιστροφή στο www.filmfestival.gr  
 Επίσημο Διεθνές Πρόγραμμα
 Ημέρες Ανεξαρτησίας
 Ελληνικές Ταινίες
 Ματιές στα Βαλκάνια
 Focus

Αφιέρωμα Μίκιο Ναρούσε

1.  Διάλυση / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
2.  Κυλώντας / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
3.  Μητέρα / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
4.  Ο ήχος του βουνού / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
5.  Όνειρα της κάθε νύχτας / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
6.  Όταν μια γυναίκα ανεβαίνει τη σκάλα / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
7.  Σκόρπια σύννεφα / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
8.  Τα κυματιστά σύννεφα / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
9.  Τα τελευταία χρυσάνθεμα / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία
10.  Το γεύμα / Μίκιο Ναρούσε, Ιαπωνία

Μίκιο Ναρούσε
ο άγνωστος τέταρτος


Μια από τις συχνές «κατηγορίες» που αποδίδονται κατά καιρούς στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, είναι ότι παίζει το ρόλο ταινιοθήκης, κάτι που θεωρητικά συγκρούεται με το ρόλο ενός φεστιβάλ που είναι το κυνήγι του καινούργιου. Το συγκεκριμένο αφιέρωμα στοχεύει διπλά στην ανακάλυψη, καθώς δε φιλοδοξεί μόνο να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό τον τέταρτο –άγνωστο– γίγαντα του ιαπωνικού κινηματογράφου, ισάξιο των Όζου, Μιζογκούτσι και Κουροσάουα. Ο Μίκιο Ναρούσε (1905-1969) υπήρξε αναμφισβήτητα ο παραγνωρισμένος των ιαπωνικών στούντιο (τον θεωρούσαν πολύ Ιάπωνα και αρκετά κοντινό του Όζου) κι αυτή είναι σίγουρα μια καλή και ικανή αφορμή για να παρουσιάσουμε το έργο ενός «αδικημένου». Ο πραγματικός, όμως, λόγος του αφιερώματος βρίσκεται κάπου αλλού: στην πρόθεσή μας να αποδείξουμε ότι ο μοντερνισμός του σπουδαίου αυτού σκηνοθέτη απηχεί κάτι (ή μάλλον πολλά) στο μεταμοντέρνο παρόν, ότι οι εικόνες του μεγάλου Ναρούσε εξακολουθούν να ρέουν αλώβητες από το χρόνο ώς τις μέρες μας, «σαν ένα πλατύ ποτάμι, που η ήρεμη επιφάνειά του κρύβει ορμητικά ρεύματα», όπως έλεγε ο θαυμαστής του, Ακίρα Κουροσάουα και βέβαια ότι δεν επιζούν αποκλειστικά ως ένα φιλμικό αξιοπερίεργο μουσειακού ή σινεφιλικού ενδιαφέροντος. Άλλωστε, οι ταινίες του είναι βαθιά λαϊκές –υπήρξαν μάλιστα μεγάλες επιτυχίες στη χώρα του– και απλές. Αν για τον Γκοντάρ, για να κάνεις μια ταινία χρειάζεται «ένας άνδρας, μια γυναίκα κι ένα όπλο», για τον Ναρούσε «το όπλο είναι πολυτέλεια», όπως σημειώνει εύστοχα ο Ιάπωνας κριτικός Shiguehiko Hasumi. Τα σχεδόν αποδραματοποιημένα μινιμαλιστικά μελοδράματά του θα μπορούσαν κάλλιστα να συνοψιστούν σε μια φράση γνωστή σε παλιότερες γενιές, άγνωστη ωστόσο σε νεώτερες: αποδοχή και αντίσταση. Οι ήρωές του και κυρίως οι –συχνά τόσο μπροστά από την εποχή τους– ηρωίδες του σαρώνονται από δυσκολίες και διαψεύσεις, κι όμως αντέχουν γιατί αποδέχονται – κι αυτό ίσως είναι το μεγάλο μυστικό τους, μαζί και ενός σκηνοθέτη που έζησε κι ο ίδιος μια δύσκολη ζωή.

Η επιλογή των ταινιών του αφιερώματος, με δεδομένο τον περιορισμένο χώρο, υπήρξε ένας αληθινός γρίφος που ελπίζουμε να λύσαμε ώς ένα βαθμό σωστά, αναζητώντας ένα σύνολο που θα υπηρετούσε ιδανικά έναν εισαγωγικό ρόλο σ’ ένα ογκώδες και πολυδιάστατο έργο.Ο Ναρούσε υπέγραψε 89 ταινίες, από τις οποίες σώζονται σήμερα λιγότερες από τις μισές. Διαλέξαμε μόλις δέκα, εστιάζοντας αναγκαστικά στις πιο μεγάλες στιγμές του, στη χρυσή του περίοδο μετά το 1950, όπου η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη, με αποκορύφωμα ίσως τα αριστουργηματικά Τα κυματιστά σύννεφα (1955) και Όταν μια γυναίκα ανεβαίνει τη σκάλα (1960). Ούτε θα μπορούσε να λείψει από την επιλογή το έγχρωμο κύκνειο άσμα του, Σκόρπια σύννεφα, μια από τις πιο μυστηριακές στιγμές της φιλμογραφίας του.

Επιχειρώντας να κάνουμε όσο πιο χειροπιαστές γίνεται τις γέφυρες με το σήμερα, αναθέσαμε σ’ ένα εξαιρετικά υποσχόμενο ντουέτο από τη Θεσσαλονίκη –τους Your Hand in Mine– να γράψουν πρωτότυπη μουσική για το βουβό αριστούργημα του Ναρούσε Όνειρα της κάθε νύχτας και να συνοδέψουν ζωντανά την προβολή του. Για τον ίδιο λόγο, στην ειδική έκδοση που συνοδεύει το αφιέρωμα, φιγουράρουν κείμενα μιας νέας γενιάς κριτικών που ανακαλύπτουν έκθαμβοι το έργο του. Όπως ακριβώς κι εμείς. Σ’ όλη τη διαδρομή αυτής της ανακάλυψης, ειδική μνεία ανήκει στο όνομα της Audie Bock, καθώς είναι αυτή που σύστησε ξανά τον Ναρούσε στην Ευρώπη, παρουσιάζοντας το έργο του στο Λοκάρνο το 1983, καθώς και στον Philip Lopate, έναν σπουδαίο οδηγό στην ψυχή του έργου του Ναρούσε, αλλά και στον James Quandt, προγραμματιστή στην ταινιοθήκη του Οντάριο και υπεύθυνο για τα αφιερώματα στον Ναρούσε στη Βόρεια Αμερική, έναν άνθρωπο που δηλώνει ότι «ο Ναρούσε είναι το πάθος μου». Με το ίδιο πάθος, ας μας επιτραπεί να το πούμε, προσπαθήσαμε να φέρουμε ένα ελάχιστο δείγμα της δουλειάς του στη Θεσσαλονίκη και να αποδείξουμε, όπως το έθεσε ο σπουδαίος Tony Rayns πρόσφατα στο περιοδικό Sight and Sound, ότι «ο Ναρούσε ζει»!

Λευτέρης Αδαμίδης

Masterclasses
John Malkovich
132KB
Αlfonso Cuaron
157KB
David Strathairn & Chris Cooper
161KB
Diego Luna – Pablo Cruz
179KB
Joe Swanberg
160KB
John Sayles
185KB
Danny Glover
167KB
Jim Gianopulos
179KB
Internet Blogs
225KB

Industry Centre
Agora

Balkan Fund

Crossroads

Salonica Studio


 Αναζήτηση
Θέματα  
Σκηνοθέτης
Ταινία



ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ