english αρχική επικοινωνία πλοήγηση συνδέσεις        Επιστροφή στο www.filmfestival.gr  
Φωτογρ. Έκθεση του Σπ. Στάβερη
Spyros Staveris Διοργάνωση:
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
Aποθήκη Α, 1ος όροφος, Λιμάνι Θεσσαλονίκης
Τ. +30 2310 566 716 F. +30 2310 566 717 data.thmp@culture.gr

Ωράριο λειτουργίας: 11:00-22:00
Είσοδος: €2, €1 φοιτητικό, Cine κάρτα F 50%
Δωρεάν είσοδος για τους καλεσμένους του Φεστιβάλ
Επιμέλεια: Βαγγέλης Ιωακειμίδης
Σχεδιασμός και οργάνωση έκθεσης: Αλεξάνδρα Αθανασιάδου, Θάνος Σταυρόπουλος
Οργάνωση παραγωγής: Άννα Μηλώση

Φωτογραφική Έκθεση του Σπύρου Στάβερη
4/11/2011 - 4/12/2011
Εγκαίνια: Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011, στις 18:00

O Σπύρος Στάβερης είναι γνωστός στο ευρύ κοινό από τις δημοσιεύσεις των φωτογραφιών του στον έντυπο περιοδικό τύπο από τη δεκαετία του 1990 και ένθεν. Η έκθεση αυτή, η οποία αποτελεί ένα αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του, αποκαλύπτει πως το φάσμα των ενδιαφερόντων του, όπως και η γραφή του, δεν περιορίζονται ούτε σε εκείνη την εποχή, ούτε σε εκείνες τις εικόνες.
   Δεν είναι μόνο τα κορίτσια της οδού Αθηνάς, τα σκυλάδικα, η λούμπεν Αθήνα, το lifestyle της κοσμικής νύχτας, οι καλτ φιγούρες με τα οποία καταπιάνεται ο δημιουργός. Φωτογραφίζει το αστικό τοπίο, τη διονυσιακή πλευρά των νησιωτικών πανηγυριών, προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό (ανώνυμους και επώνυμους), τα γεγονότα και τις διαδηλώσεις στο δρόμο, την καθημερινή ζωή, ενώ επίσης ταξιδεύει. Έτσι άλλωστε ξεκινάει και τη φωτογραφική του πορεία: με ένα ταξίδι που χρηματοδοτεί μόνος του στην Τουρκία το 1987.
   Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως «φωτογράφο χωρίς ιδιότητες». Όμοια με τον ήρωα του Μούζιλ, ο Στάβερης προφανώς προσπαθεί να αποδεσμευτεί από τις συμβάσεις, να παρεισφρήσει στον πολύπλοκο ιστό της καθημερινότητας και να φωτογραφίζει. Συνεχώς. η αγάπη του προς την εικόνα ξεκινά από τον κινηματογράφο, ενώ στις αναμνήσεις του κυριαρχεί και η εικόνα ενός τσίρκου. Το «θέαμα» δηλαδή. Με αυτό ξεκινά ως αυτοδίδακτος φωτογράφος και με αυτό συνεχίζει στα επόμενα τριάντα χρόνια, αλλά με διευρυμένη και τέλος ανεστραμμένη τη σημασία του.
   Εικόνες που κανονικά ήταν εγκλωβισμένες στην «κοινωνία του θεάματος», επανοηματοδοτούνται από τον δημιουργό και αποκτούν βάθος για να ξαναπροσφερθούν προς βορά του ίδιου του κοινού – αλλά αυτή τη φορά, σμιλεμένες από την πλάγια ματιά του.

Χορηγοί








 
 Αναζήτηση
Θέματα  
Σκηνοθέτης
Ταινία