english αρχική επικοινωνία πλοήγηση συνδέσεις        Επιστροφή στο www.filmfestival.gr  
 Επίσημο Διεθνές Πρόγραμμα
 Ανοιχτοί Ορίζοντες
 Ελληνικές Ταινίες
 Ματιές στα Βαλκάνια
 Πειραματικό Φόρουμ
 Νεανική Οθόνη
 Βραβευμένες Ταινίες Μικρού Μήκους

Ματιές στα Βαλκάνια

Οι νέοι Βαλκάνιοι σκηνοθέτες έρχονται φέτος να αποδείξουν πως, πέρα από το ταλέντο και τη δυναμική που διαθέτουν, μπορούν επίσης να αφηγούνται και ιστορίες με οικουμενική απήχηση. Έτσι, αντλώντας από την πολιτισμική πραγματικότητα του τόπου τους, καταπιάνονται με μια μεγάλη γκάμα θεμάτων –που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο–, καταφέρνοντας έτσι να κερδίζουν το ενδιαφέρον και να συγκινούν το διεθνές κοινό.
Ο πανανθρώπινος χαρακτήρας των αφηγήσεων συνιστά λοιπόν τον κοινό τόπο της πλειοψηφίας των φετινών επιλογών του προγράμματος. Στο Νησί, μια ρομαντική ταινία υπέρβασης και απελευθέρωσης, ο Κάμεν Κάλεβ αναμειγνύει την πραγματικότητα με τη ψευδαίσθηση στην προσπάθεια του ήρωά του να ανακαλύψει τον πραγματικό του εαυτό. Στην άλλη βουλγάρικη ταινία, Αβέ, του Κονσταντίν Μπογιάνοφ, μια ερωτική ιστορία δρόμου, συναντούμε δύο αποξενωμένους από την κοινωνία εφήβους που αναζητούν αγάπη και ταυτότητα σ’ ένα ταξίδι ενηλικίωσης. Έφηβοι είναι κι οι ήρωες του Ρουμάνου Καταλίν Μιτουλέσκου, σε μια άλλη ερωτική ιστορία, τον Αγαπητικό. Με φόντο ένα μελαγχολικό παραδουνάβιο περιβάλλον εγκατάλειψης, όπου η επιθυμία για καλοπέραση της νέας γενιάς συγκρούεται οριστικά με την παραδοσιακή οικογένεια, ο σκηνοθέτης αναδεικνύει την ενέργεια, την ένταση και τα συναισθήματα της νεότητας μέσα από μια αυτοκαταστροφική σχέση σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το μείζον αυτό κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα θίγεται με εξαιρετική αισθητική αμεσότητα και χωρίς κανένα μελοδραματισμό.
Η σύγκρουση των γενεών ενυπάρχει και στην αμερικανοαλβανική συμπαραγωγή του Τζόσουα Μάρστον, Η συγχώρεση του αίματος. Αντιμετωπίζοντας αποστασιοποιημένα το πρόβλημα της βεντέτας στη βόρεια Αλβανία και αντιπαραθέτοντας τη συγχρονία του παλιού και του μοντέρνου κόσμου, ο Αμερικανός σκηνοθέτης επιλέγει να εστιάσει στον αντίκτυπο που έχουν οι κανόνες αυτής της αιωνόβιας παράδοσης στην προσωπική ζωή της νεότερης γενιάς. Το οικογενειακό δράμα Με τις καλύτερες προθέσεις, του Aντριάν Σιτάρου, έχει ως αφετηρία την καχυποψία του πρωταγωνιστή για το σύστημα υγείας της χώρας του, και μας αφηγείται το πώς οι καλύτερες προθέσεις κάποιου μπορούν να τον οδηγήσουν σε κακές αποφάσεις. Τα υποκειμενικά πλάνα μεταφέρουν την οπτική των χαρακτήρων για τον ήρωα και εναλλάσσονται συχνά με αντικειμενικά, αποδίδοντας έτσι την περιρρέουσα ατμόσφαιρα έντασης. Εξίσου ανθρώπινη, και εξαιρετικά τρυφερή και συγκινητική, η μικρού μήκους Σούπερμαν, Σπάιντερμαν ή Μπάτμαν του Τούντορ Τζούρτζου, όπου ένα πεντάχρονο αγόρι επισκέπτεται στο νοσοκομείο την ετοιμοθάνατη μητέρα του. Στο Προσπάθησε να μη βλεφαρίσεις, ταινία επίσης μικρού μήκους, ο Ράντου Ντραγκομίρ μας μεταφέρει την αμηχανία ενός νεαρού όταν μαθαίνει κατά λάθος την ιατρική διάγνωση της όμορφης κοπέλας που μόλις φλέρταρε. Αντλώντας από τις εμπειρίες του δημοσιογράφου Μπαϊράμ Μπαλτζί και με πρωταγωνιστές την καθημερινή εφημερίδα Özgür Gündem και τα γραφεία της στο Ντιγιαρμπακίρ τη δεκαετία του ’90, το Press του Σεντάτ Γιλμάζ υπερβαίνει την τοπική πραγματικότητα της εποχής για να μιλήσει για την ελευθερία του Τύπου, τις ευθύνες των δημοσιογράφων απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα, αλλά και την έννοια της αλήθειας – σε αντιπαράθεση μ’ εκείνη των ειδήσεων.
Το μεταφυσικό θρίλερ Ο εχθρός, του Σέρβου Ντέγιαν Ζέσεβιτς, γύρω από τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία, προσεγγίζει τον πόλεμο και τη βία ως προϊόν του ανθρώπινου παραλογισμού και ως χαρακτηριστικό κάθε ανθρώπινης πολεμικής σύρραξης. Χωρίς να δίνει απαντήσεις, η κλειστοφοβική αυτή ταινία δείχνει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχολογίας σε κατάσταση πολέμου, όπου η παραμικρή αφορμή λειτουργεί ως δαίμονας κακού και καταστροφής.
Οι υπόλοιπες ταινίες εστιάζουν σε θέματα περισσότερο βαλκανικά. Η Punk’s Not Dead του Σκοπιανού Βαλντίμιρ Μπλαζέβσκι, μια μαύρη κωμωδία δρόμου χαμηλού προϋπολογισμού, θίγει, μέσα από την ιστορία της επανασύνδεσης μιας πανκ μπάντας, το πρόβλημα του εθνικισμού, απομυθοποιώντας έτσι τη ρητορική του καθεστώτος ως χώρας χωρίς εθνικές εντάσεις. Μαύρη κωμωδία είναι και το Όνειρο του Άνταλμπερτ, του Ρουμάνου Γκαμπριέλ Ακίμ, βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία που κοιτά επικριτικά το καθεστώς του Τσαουσέσκου. Η αναπαράσταση ενός εργατικού ατυχήματος σ’ ένα εργοστάσιο που θα προκαλέσει ένα πανομοιότυπο ατύχημα –την επέτειο της ίδρυσης του ρουμανικού κομουνιστικού κόμματος και την επομένη της κατάκτησης του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από τη Στεάουα Βουκουρεστίου– μεταφέρεται στην οθόνη με την «παλαιομοδίτικη» τεχνολογία βίντεο.
Δύο ακόμα ταινίες μικρού μήκους από ιδιαίτερα ταλαντούχους σκηνοθέτες συμπληρώνουν το φετινό πρόγραμμα. Αμφότερες κωμικοτραγικές, το Σαν το σκυλί στ’ αμπέλι των Κοσοβάρων Υλ Τσιτάκου και Ντριτόν Χατζρεντίνι διαδραματίζεται στη διάρκεια του πολέμου το 1999, στο Κόσοβο, ενώ το Bora Bora του Μπογκντάν Μιρίκα λαμβάνει χώρα στη ρουμανική επαρχία.

Δημήτρης Κερκινός


Χορηγοί








 
 Αναζήτηση
Θέματα  
Σκηνοθέτης
Ταινία